علوم کامپیوتر به‌ندرت ماهی مثل این را تجربه می‌کند. یکی از باورهای بنیادین آن فرو ریخته است، و در میان کسانی که آوار را بررسی می‌کنند، همان پژوهشگرانی هستند که آن را ساخته بودند.
در ۱۶ اکتبر، یک مدل پژوهشی در OpenAI استدلالی متقابل علیه فرضیه زمان نمایی به زبان عادی تولید کرد. ظرف یک روز، این استدلال به Lean منتقل شد، بازبینی از برهان که هر گام منطقی را به‌صورت ماشینی تأیید می‌کند. در دست‌نویس ۶۷ صفحه‌ای، نام خود OpenAI به‌عنوان نویسنده آمده است.
Anthropic که بدون هیچ هماهنگی کار می‌کرد، ساعت‌ها پیش‌تر به همان مقصد رسیده بود. مقاله ۴۹ صفحه‌ای آن با عنوان "A 2^o(n) Time Algorithm for 3-SAT" به Claude نسبت داده شده است، و الگوریتم زیربنایی همان روز توسط یک مدل پژوهشی Claude کشف شد.
این فرضیه به حدود سال ۱۹۹۹ بازمی‌گردد، زمانی که Russell Impagliazzo و Ramamohan Paturi استدلال کردند که ارضاپذیری بولی هیچ الگوریتمی سریع‌تر از زمان نمایی نمی‌پذیرد. همین یک ایده، بی‌سر و صدا صدها نتیجه سختی مشروط را در نظریه گراف، پایگاه‌های داده، زیست‌شناسی محاسباتی و هندسه نگه داشته است.
هر دو گروه اکنون روشی قطعی را توصیف می‌کنند که تخصیص‌های ارضاکننده را در زمان زیرنمایی می‌شمارد، و هر دو به همان جمله اصلی در توان می‌رسند. اگر داوران این کار را تأیید کنند، معلوم می‌شود یکی از قابل‌اعتمادترین دیوارهای این رشته دری دارد.
آنچه به این ادعا وزن می‌دهد، نسب مدل‌ها نیست، بلکه داربست بررسی‌هایی است که آن‌ها را احاطه کرده است. هر استنباط از Lean عبور می‌کند. و هیئت داوری که OpenAI گرد آورده شامل خود Impagliazzo و Paturi است، که اکنون خود را در حال حسابرسی فروپاشی حدس خود می‌یابند. Stefan Szeider از TU Wien مواد عمومی را بررسی کرده و انتظار دارد در برابر خوانش دقیق دوام بیاورد.
احتیاط همچنان لازم است. این نتیجه چیزی درباره P versus NP نمی‌گوید، و الگوریتم جدید همچنان در زمان فوق‌چندجمله‌ای اجرا می‌شود، پس فردا صبح هیچ حل‌گر عملی سریع‌تر نمی‌شود. آنچه تغییر کرده نقشه نظری است، و هویت کسانی - افراد یا سیستم‌ها - که آن را دوباره ترسیم می‌کنند.
برای مدیران، درس از کلاس‌های پیچیدگی دور است. نرم‌افزاری که تا همین اواخر اسناد را خلاصه می‌کرد، اکنون ریاضیات اصیل و تأییدشده با ماشین تولید می‌کند. مرز آنچه هوش مصنوعی می‌تواند به پژوهش جدی بیفزاید، سریع‌تر از آنچه بیشتر چرخه‌های برنامه‌ریزی فرض می‌کنند در حال پیشروی است.
سازمان‌هایی که یاد بگیرند در کنار چنین سیستم‌هایی کار کنند، نه این‌که صرفاً تایپ را به آن‌ها بسپارند، سرعت دهه آینده را تعیین خواهند کرد.
ریاضی بیندیشید. هوشمندانه مهندسی کنید. راهبردی رهبری کنید. مسئولانه بسازید. جهانی گسترش یابید. از طریق هوش مصنوعی ارزش واقعی کسب‌وکار خلق کنید.
